.

 

 

.

.

 

เราเคยรักกันนี่.

 

เราเคยมีกันและกัน...

 

 

แต่พอมาถึงวันนี้...

 

เธอก็หายไปจากสารระบบฉันทีละนิดๆ

 

ทีละนิด..

 

ทีละนิด....

 

 

ทีละนิด...

 

 

 

 

นั่นมันโลกของเธอ... 

 

โลกอันสูงส่ง   สูงค่าเหลือเกิน.

 

เราไม่ได้คุยกันเลยนะ.

 

 

แม้แต่วันที่เธอว่าง  เธอก็ไม่เห็นฉันในสายตาใช่ไหมล่ะ .

 ฉันมันไม่สำคัญ.  ไม่สำคัญสำหรับเธอผู้สูงส่ง...

 

เสียความรู้สึก....

 

เธอคิดว่าฉันคบเธอเพราะเรื่อง...    เรื่องแค่นั้น ?

เรื่องผลประโยชน์ !   เธอเห็นชั้นเป็นคนอย่างนั้นเหรอ !!

เห็นชั้นเป็นคนเห็นแก่ได้   คบเพื่อนเพื่อที่จะบังคับให้อ่านฟิกของฉันงั้นเหรอ !!!!!!!!  

 

เหอะ.   ขอโทษนะที่ฉันไม่ใช่  .

 

ฉันเองก็เสียดายช่วงเวลาดีๆที่เราเคยมีด้วยกันนะ.

 

ฉันเองก็ไม่อยากจะยุ่งกะคนสูงส่งอย่างเธอต่อไปนะ .

 

เพราะฉันเองก็รู้แล้วว่าเธอน่ะ....  มองฉัน ด้อยค่า  แค่ไหน .

 

 

เราคงจะไม่ได้คุยกันอีกนานเลยล่ะสิเนอะ  .

 

 

 

.

 

ฉันรู้สึกเสียดายนะ  ที่บอกเธอไปว่า

 

 

ฉันคิดถึงเธอ.